Geuzenveld vroeger

Auteur: Jan en Joke Hilverda bij Vrijwilligers bijeenkomst Jan van Zijp
8 Fans
Eendrachtsparkbuurt

O ja, in die tijd hadden de meeste mensen geen telefoon in huis. Je moest naar de telefooncel.

Melkwinkeltje Het melkwinkeltje aan de Ruys de Beerenbrouckstraat. <br />Met brandmelder en telefooncel.

Melkwinkeltje Het melkwinkeltje aan de Ruys de Beerenbrouckstraat.
Met brandmelder en telefooncel.

Alle rechten voorbehouden

Voor Geuzenveld er was, waren hier boerderijen. Wij kwamen hier wonen in november 1957. We waren de eerste bewoners van de etage. Ja, het was toen hier nog een kale vlakte. Wij woonden in de Wigbolt Ripperdastraat vooraan op nummer 9-II. Er waren nog geen bomen in de straat. En een graslandje voor de deur. Je kon van huis uit ver kijken. Je zag de treinen rijden en keek op de laagbouw aan de Ruys de Beerenbrouckstraat. Onze flat was door Het Oosten ‘afgestaan’ aan de gemeente. Die mocht de woningen geven aan mensen die bij de gemeente werkten. Het was een gevarieerd gezelschap van ambtenaren dat er woonde. Mijn man was technisch ambtenaar bij de waterleiding, naast ons kwam een tramconducteur. En verder was er nog een glazenwasser van de gemeente, een politieagent en een putjesschepper die ook sloten en grachten uitbaggerde.
Winkels waren er nog lang niet. De aardappelman kwam langs en ook de melkboer. De huur werd aan de deur opgehaald. Wij waren de eersten die de huur gireerden. Daar had die huurloper nog geen kaas van gegeten. Hij bulderde op het portiek: “ik krijg al van twee keer de huur van u". Ik schaamde me dood. Maar een telefoontje naar Het Oosten hielp. O ja, in die tijd hadden de meeste mensen geen telefoon in huis. Je moest naar de telefooncel. Niemand had nog een wasmachine, we hadden een lavet, waar je de uitgekookte was in goot. Heel zwaar om zo’n wasketel van het vuur te halen en er mee naar de douchecel te lopen. Iedereen had ’s winters de kolenman aan de deur en iedere week werd toen nog trouw de trap geboend. Er was een mandje op de portiek, een soort liftje om de melkflessen omhoog te trekken. Maar het ding maakte veel kabaal en was regelmatig kapot. O ja, vrijdag was visdag, dan rook heel de straat naar vis. Er waren voor de kinderrijke buurt houten noodscholen. Maar je moest je al heel vroeg opgeven voor een plaatsje op de kleuterschool. Er was een houten noodkerk. Ik heb de buurt in die 50 jaar zien veranderen. Ik heb de school ‘t Koggeschip zien bouwen. Mijn drie kinderen zaten op drie verschillende plekken in noodschooltjes. En nu heb ik ‘t Koggeschip in de Sam van Houtenstraat gesloopt zien worden. Alles waar je dierbare herinneringen aan hebt, verdwijnt. Zoals de dijk waar ’s winters met sleetjes van afgegleden werd. En waar ik met de kinderen schelpjes zocht. Er groeiden op de dijk vele wilde soorten planten. Langzamerhand kwamen de winkels en de Sam van Houtenstraat was toen een leuke winkelstraat. Evenals de Nicolaas Ruychaverstraat. Maar er is niets meer van overgebleven. De oude bewoners van Geuzenveld ‘huilen waar ze eens hebben gelachen’. Geuzenveld bestaat niet meer, is ter ziele gegaan. Alleen de naam is gebleven.

Gepubliceerd: 15 december 2006

Link naar meer verhalen uit de Eendrachtsparkbuurt.

Alle rechten voorbehouden

3603 keer bekeken

4 reacties

Voeg je reactie toe
Frans Luke

Melkwinkel

Later werd dit toch snackbar De Noodstop?

 

Groet,

Frans Luke

Almere - Buiten Regenboogbuurt

rita van sterkenburg

reactie 't koggeschip

ja, dat klopt. ik denk dat "de jongensschool" zo heette en "de meisjesschool" Maria-Regina-school. het zal wel 't Koggeschip geworden zijn toen ze gemengd les gingen geven.

willemvan'twout

koggeschip

Deze school was toch vroeger de Dr Alfons Ariensschool?

Bezoeker

verdwenen

dag mevr. de Nijs,
ik ben een zoon van een van de politieagenten van "onze" flat, wij woonden op nr. 1 II, ben inmiddels al zo'n 25 jaar geleden verhuisd naar Purmerend, maar ik koester nog steeds warme herinneringen aan onze straat waar ik ben opgegroeid.
Het is zeker zo dat ze langzamerhand heel Geuzenveld laten vernietigen door de project ontwikkelaars, en de animositeit en afgunst in de (volgens mij) zéér overbodige stadsdeelraden, ik moet eerlijk zeggen dat blij ben dat ik weg ben daar, al zal de naam Geuzenveld altijd zeer warme gevoelens bij me oproepen... EENDRACHTSBUURT??? het mocht wat....

P. Plenter