Ons gezin bestond uit mijn ouders, een broertje dat twee en een half jaar jonger was dan ik, een zusje dat bijna 10 jaar jonger was en ik. Mijn ouders waren in 1956 de eerste bewoners in de Johan Coltermanstraat in Geuzenveld.
Daar vielen op zekere dag ook de huis- aan-huisblaadjes in de bus, waaronder De Echo en Wierings Weekblad, met allerlei nieuwtjes over de buurt. Ook allerlei acties en aanbiedingen van de supermarkten, onder andere van de pas geopende VANA op de hoek van de Slotermeerlaan, bij de rotonde. Het begrip ‘supermarkt’ was in die tijd nog onbekend, maar in opkomst. Mijn moeder ging daar één keer in de maand lopend naar toe, wat nog een eind was vanaf de Coltermanstraat.
Een abonnement nemen op een krant was ook nieuw. Mijn ouders kochten soms een krant ‘los’. Samen met mijn opa en oma namen ze uiteindelijk een abonnement op Het Nieuws van de Dag, de Amsterdamse versie van De Telegraaf’ Er moest echter wel eerst iets overwonnen worden, zeker door mijn vader, vanwege de negatieve reputatie die De Telegraaf had gedurende de Tweede Wereldoorlog. Mijn opa en oma en mijn ouders lazen samen die krant. Dat scheelde weer geld, want zij hadden het beiden niet breed.
Later abonneerden mijn ouders zich op de Panorama, een tijdschrift met allerlei artikelen over artiesten en show en leefstijlen, voorzien van kleurenfoto’s. Zo kwam behalve De Libelle, ook de Panorama bij ons in huis. Grote verschillen tussen beide bladen. Libelle was onschuldig en gericht op gezin en huishouden, terwijl Panorama ook wel artikelen en vooral foto’s had die ;gewaagder’ waren.
Ik was begin puber en niet geïnteresseerd in de artikelen van De Libelle, maar wel in de foto’s van de Panorama. Mijn moeder vond dit tijdschrift op een gegeven ogenblik niet langer geschikt voor opgroeiende jongens en toen hebben mijn ouders het abonnement opgezegd. Ze gingen toen over op het nieuwe tijdschrift de Nieuwe Revue. Na verloop van tijd bleek dit tijdschrift nog explicitere foto’s en artikelen te publiceren. Ook aan dit abonnement kwam al snel een einde.
Mijn tante bleef echter nog jarenlang trouw aan De Libelle.