Mijn grootouders en ouders behoorden bij de Christelijk Gereformeerde Kerk op de Lauriergracht. Eén van mijn opa’s hield zich echter meer bezig met de evolutietheorie en was zeer kritisch aangaande de ‘Lering’ van de kerk en mijn andere opa was van Katholieke huize en had ook niet zoveel met de ‘Leer’ van deze kerkrichting. Mijn ouders zijn wel min of meer opgevoed in die kringen, zij het ruimdenkend. Mijn vader mocht geen belijdenis doen. Hij werd te ‘licht’ bevonden. Hij speelde muziek en was modern gekleed. Mijn moeder was ook geen ‘belijdend’ lid. Toch werden beiden later als ‘Lid’ aangenomen en bleven ze naar ‘de Lauriergracht’ gaan, meer uit gewoonte, zoals in die tijd gewoonte was. Wij, kinderen werden wel gedoopt, blijkt uit het trouwboekje. Van mijn broer weten we het niet zeker, hij staat niet als Dooplid geregistreerd.
Wij woonden vanaf 1956 in de Johan Coltermanstraat in Geuzenveld en behoorden tot de Rehobothkerk, later ‘De Bron’ in de Willem Kloosstraat. Daar gingen mijn ouders en daardoor ook wij, kinderen, onregelmatig naar toe. Toch kregen we wel een grondige opvoeding, ook wat bijbelverhalen betreft. Echter zeer kritisch, bekeken vanuit historisch besef. Geen klakkeloos aannemen, maar leren zelf te denken en een eigen mening te vormen. Daar kwam bij dat ik op het voortgezet onderwijs bij de biologielessen, onderwijs kreeg over de evolutietheorie. Voor mij een eye-opener. Ik kon dat ook in huiselijke kring bespreken en zeker mijn vader omarmde deze theorie, maar met vraagtekens.
Ik zat inmiddels ook op Catechisatie (ook wel ‘Kattebak’ genoemd) en kreeg regelmatig van de dominee te horen dat ik het ‘ware geloof’ niet had, ik was te ‘kritisch’. De dominee kwam een paar keer op huisbezoek om mijn ouders hierop aan te spreken en ze te betichten dat de opvoeding niet ‘Zuiver in de Leer’ was. Ouderlingen, waarvan mijn vader wist dat ze ‘Fout’ geweest waren in de oorlog, berispten mijn ouders, omdat ze zich niet hielden aan de ‘Doopbelofte’. En er kwam een brief van de Kerkenraad, dat mijn ouders hun kinderen niet hadden opgevoed in de Leer van de Kerk.
Toen was voor mijn ouders de maat vol en hebben ze de Christelijk Gereformeerde Kerk, de rug toegekeerd … Adieu!
De belangstelling voor de verhalen bleef groot en ze plaatsten die steeds in een grote hedendaagse context. Ik ben nog altijd dankbaar voor die kritische houding van mijn ouders in mijn opvoeding.