Burgemeester van der Pollstraat

In 1957 ben ik op de Burgemeester van der Pollstraat 84 geboren. Mijn ouders stonden op het punt om te emigreren naar Amirika. Mijn vader had geen werk. Gelukkig kon hij gaan werken bij de IBM en kregen wij ook een huis aangeboden in de Burgemeester van der Pollstraat. Mijn broer was al geboren. Ik ben in de van der Pollstraat geboren. In de van der Pollstraat en omgeving woonden ook veel Indonesische gezinnen. De blokken van onze buurt lagen aan de gracht en bij een sluis. De verbinding met de Sloterplas en de van Tienhovengracht. Het buurtje was erg vertrouwd. Er was veel omgang met de buren. Dit kwam ook omdat er veel kinderen van dezelfde leeftijd waren.

De kinderen speelden veel op het landje bij de kleine en grote dijk. Ook in de omgeving van het sluisje was het top spelen. Klauteren op het huisje van de brugwachter, hutten bouwen op het landje waar nu de treinverbindingslus als ring om Amsterdam is gevestigd. In de zomer naar de sloterplas peddelen op een ​​zelfgebouwde vlot en in de winter schaatsen op de gracht en ja hoor steevast in een wak terecht komen. Op de dijk speelde wij cowboytje en crossen op de dijk of in de winter van de dijk af sleeen. 

Lekker voetballen op het veldje voor de dijk en aan de achterzijde van de dijk op ballenjacht. De achterzijde van de dijk grensde aan het trainingsveld van VVA en DWS. Regelmatig werden er ballen in de sloot geschoten. Die hengelde wij er weer uit en zo had je een mooie leren knikker.

Later werd het racen op de brommers met als ontmoetingsplek de sluis zelf. 

In de buurt was een melkboer. In mijn tijd was dat Erpeling. De familie bestond uit twee zoons Eddie en Peter en twee dochters. Erpeling kwam uit Zeeland en was gevestigd op de hoek van de van der Pollstraat met de van Tienhovengracht. Zaterdag ging ik als jochie van 7 jaar mee met hem de wijk in met zijn kar met mechanische hond. Op de andere hoek zat de eerste kleine buurt super genaamd Sinnige. Daar zat een hele familie in de zaak met oma, opa, pappa, mama, twee zoons en twee dochters. er was een groente-, brood-, en vleeswarenafdeling. Erpeling en Sinnige lagen elkaar niet zo. 

Naast Sinnige waren er garageboxen gevestigd. In de één van de laatste zat de kolen en oliehandelaar. Naast de laatste garagebox woonde opa Haas. Opa Haas verkocht snoep. Even kloppen op zijn raampje en je kon wat kopen. Ik voetbalde altijd tegen de garageboxen en dan kwam de bal nog wel eens in de tuin van opa Haas. Als dat gebeurde dan waren de rapen gaar. 

In de Eduard Vetermanstraat woonde de familie Jansen met drie kinderen. Hun vader was een toeringcarchauffeur en kwam regelmatig met een hele grote bus thuis en parkeerde deze voor zijn deur. De hele straat was dan gestremd.

Tegenover het blok waar ik woonde zag je aan de rechterzijde Sinnige en aan de linkerzijde de sigarenwinkel van Post. De familie Post bestond uit vader, moeder dochter en zoon. Vader werkte overdag als arbeider en moeder werkte in de sigarenwinkel. Zij was een niet zo vriendelijke vrouw. De man was heel vriendelijk. Na sluitingstijd kon je gewoon aan de deur bellen en werd er via de boxdeur de spullen verkocht.

Ik weet nog dat er veel ongelukken zijn gebeurd op de kruising van de van der Pollstraat met de Cramergracht en Louise Couperusstraat.

De meeste bewoners van de van der Pollstraat deden de rest van de boodschappen in de Lous Couperusstraat. Daar zat op de hoek de drogist, Daarnaast De Groot slagerij, de sigarenwinkel met bibliotheek en op de hoek tegenover de Aart van der Leeuwenstraat, de bakker en op de andere hoek Visser de kapper. Naast de kapper zal een soort supermarkt en op de hoek Arends de schoenmakerij en tegenover de schoenmakerij de bekende rode brandweerpaal.

Ik ken nog vele namen van de families die daar woonden en loop nog veel door de buurt als ik vanuit Sloterdijk naar mijn werk loop. Het is echte nostalgie, jammer dat het zo verpauperd is. Van de Louis Couperusstraat met al zijn winkeltjes is alleen de winkel waar de drogist zat nog actief en daar zit nu een wielerzaak in. 

Als ik dan langs de Olijftakkerk loop op de hoek van de Burgemeester Rendorpstraat met de Arthur van Schendelstraat dan denk ik met weemoed terug aan de tijd dat ik met kerst met een triangeltje in de kerk stond te zingen en spelen. Nu is er niets meer van terug te vinden en is de kerk omgebouwd tot een grote moskee. 

Ook mijn school de Dr Noordmanschool is er niet meer. De mavo de professor de Leeuwschool in de Burgemeester Eliasstraat is nu een islamitische school geworden. De kerk staat er nog wel..

Tja nostalgie en dat was een mooie tijd de jaren zestig