Op de sportvelden ligt mijn passie

7 Fans
Geuzenveld

We hebben hier alles in de buurt zien bouwen, afbreken en weer opnieuw bouwen

Ruys de Beerenbrouckstraat gezien naar het Lambertus Zijlplein, met op de achtergrond nieuwbouwwoningen en een torenflat in aanbouw. De dijk is afgegraven. Links de Pieter van der Werfstraat met de ingang van de Kenau Simons Hasselaarstraat Foto: Beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam, 26 juli 2001

Ruys de Beerenbrouckstraat gezien naar het Lambertus Zijlplein, met op de achtergrond nieuwbouwwoningen en een torenflat in aanbouw. De dijk is afgegraven. Links de Pieter van der Werfstraat met de ingang van de Kenau Simons Hasselaarstraat Foto: Beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam, 26 juli 2001

Alle rechten voorbehouden

Verhuizen

Van januari 1950 tot mei 1952 had ik een kosthuis in Amsterdam-Noord. Ik probeerde dichter bij huis werk te vinden, maar de verdiensten waren veel minder. Dus ik bleef bij Werkspoor. Toen Willie en ik getrouwd waren gingen we inwonen, ook in Noord voor vijf gulden per week + gaspenning. Een woning vinden was in die tijd ook al heel moeilijk. Het lukte door bemiddeling van Werkspoor in Amsterdam West in de Ruys de Beerenbrouckstraat op 2-hoog een woning te krijgen, waar ik met mijn vrouw en later ook met de kinderen heerlijk heb gewoond. Het was het allereerste blok woningen. Alles was nog kaal. Vanaf ons balkon zag je de tram op de Slotermeerlaan rijden! Ik werkte 27 jaar in ploegendienst en klom steeds een trapje hoger. Maar het noodlot sloeg toe. Ik werd geveld door een hartaanval. Toen ik weer wat herstelde werd voorgesteld om halve dagen te gaan werken. Na een aantal jaren ging het slecht met het bedrijf. De kranten stonden er vol van. Ook ik kwam op non-actief te staan na al die dienstjaren. 
Het was beter voor mijn gezondheid om naar een benedenwoning te verhuizen en het werd vlakbij: de Jacob Cabeliaustraat.

Toch weer doorgaan.


Heel veel steun heb ik altijd gehad van mijn vrouw en ik ging me inzetten voor de jeugd. Omdat ik veel in de polder ging kijken bij de sportvelden kwam ik in contact met Antilliaanse jongens die hier studeerden en gingen werken. Ze vroegen of ik ze wilde helpen. Ik heb ze vele jaren begeleid en als waardering hangt er hier een prachtige plaquette van de Waterpana Boys aan de muur. Ook had ik in het buurthuis de leiding over het klaverjassen; 12-14 tafels was heel gewoon. O ja, ik haalde ook nog aan de deuren geld op voor de vakbond. Maar toen ik hen nodig had gaven ze na 30 jaar lidmaatschap niet thuis onder het motto: “wij zijn er alleen voor werkende mensen”. Ik wil wel even aanhalen dat niet alleen ik maar ook mijn vrouw, na een druk gezinsleven, zich jaren heeft ingezet voor De Zonnebloem.
Ja, we hebben hier alles in de buurt zien bouwen, afbreken en weer opnieuw bouwen. Met al die veranderingen heb ik veel moeite. Er zijn zoveel bekenden vertrokken. Je kent de mensen niet meer zoals vroeger. Het is nog moeilijker geworden omdat ik mijn vrouw sinds maart moet missen, na 58 jaar samenzijn. Maar ik ben o zo gelukkig met mijn kinderen en kleinkinderen. Ze doen alles voor me, komen vaak en halen me op. Als het enigszins kan ga ik ’s middags op pad met mijn scootmobiel. Vaak de polder in naar de sportvelden. Daar ligt nog steeds mijn passie.

Dit verhaal is een deel van een veel langer verhaal van de heer Ch. Altena.
Om het hele verhaal te lezen klik op Er is veel gebeurd tussen 1925 en 2010 en u gaat naar het oorspronekelijke verhaal op de website van Slotervaart.net


Dit verhaal is onderdeel van “Van Schoenendoos naar Internet”.
Meer weten? Klik hier.

Klik hier voor de rubriek waarin alle verhalen van 'Van Schoenendoos tot Internet' staan.

Alle rechten voorbehouden

1218 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

mijn uitzicht op de Ruys de Beerenbrouckstraat nu, nieuwe huizen, nieuwe mensen Foto: Anneke van Bentum, september 2010

mijn uitzicht op de Ruys de Beerenbrouckstraat nu, nieuwe huizen, nieuwe mensen Foto: Anneke van Bentum, september 2010

Alle rechten voorbehouden

2 reacties

Voeg je reactie toe
A.van Bentum-Buijen (heb dit verhaal opgehaald)

Geuzenveld

Hallo Sabien
Meneer Altena vindt het heel erg leuk dat je op zijn verhaal hebt gereageerd.
Hij herinnert zich die ontmoeting nog wel waar je over schrijft en bedankt je heel erg veel voor je goede wensen en doet jouw ook de hartelijke groetjes.
Veel liefs namens de heer Altena.

Sabien

Geuzenveld

Lieve meneer Altena
Ik wil toch even op u stukje reageren.Ik ben Sabien Schumacher-Friskes deze naam kunt u zich vast wel herinneren.Ik heb u 'n aantal jaren geleden samen met u vrouw nog ontmoet bij u dochter Yolanda in Almere.Ik ben dus de dochter van Joke en Gerard Friskes.Wat triest dat u vrouw is overleden,ik vond haar altijd 'n hele lieve vrouw.Ik heb toen ik bij Yolanda was nog heel gezellig met u vrouw zitten praten over de tijd in Geuzenveld.Ik hoop dat het goed met u gaat ik weet wat het is om alleen te zijn want ook mijn vader heeft dit mee moeten maken na het overlijden van mijn moeder,helaas is hij 3 jaar geleden ook overleden aan die vreselijke rot ziekte,hij is bijna 86 jaar geworden maar heeft tot ,bijna, het laatst nog alles zelf gedaan want geestelijk was hij nog goed gezond .Ook ging hij na het overlijden van mijn moeder altijd op pad en ik denk dat dat alleen maar goed is want thuis alleen te zitten kniezen schiet niemand iets mee op.Geweldig dat de kinderen u zo goed opvangen.Nou meneer Altena ik wens u verder nog alle goeds toe en 'n goede gezondheid.Heel veel groeten van Sabien.