Cursus kaasverkopen

Liever een plat stuk

7 Fans
Plein '40-'45, Nieuw-West

Op de markt van Plein ’40-‘45 in Slotermeer stond de royale kraam van de ‘oude’ heer Tromp. Hij had echt lekkere kazen. Ik wist wel wat van kaas: de eerste keer dat ik als jongen kookte, was het een kaasgerecht.

Plein '40-'45 met een overzicht van de markt Bron: beeldbank stadsarchief Amsterdam

Plein '40-'45 met een overzicht van de markt Bron: beeldbank stadsarchief Amsterdam

Alle rechten voorbehouden

Later deed ik warenonderzoek en maakte ik reclamecampagnes (o.a. met Fiep Westendorp van Jip en Janneke) voor het Nederlands Zuivelbureau (kaas). Ik werkte voor Frico (de slagzin 'Niet vergeten, Frico eten', is niet van mij – die is opgeweld in iemand anders - ik kon hem niet tegenhouden). Ook bedacht ik campagnes voor Uniekaas. En Tromp had echt lekkere kaas.

Ik hoefde om dat te weten, nooit te proeven: ik kon het zien aan de kleur, de consistentie, de indroging. In ’80 deed ik mee aan een dag die Frico voor kaaswinkelpersoneel gaf in Motel Woerden. De middag was gereserveerd voor een cursus kaasverkopen, die ik had geschreven: het maken van kaas, de soorten kaas die er waren, het opslaan in de winkel van de kazen, het eventuele verband tussen leeftijd van klanten en kaas, het laten proeven, het snijden van de kaas in een plak of een stuk, enzovoort. Daarna was er een kwis over de cursus en iedereen kreeg een diploma om in de winkel op te hangen. En tenslotte was er een drankje uiteraard met kaas.

Tromp was er ook. Zo leerde ik hem kennen. Ik was enkele dagen later op de markt van Plein ’40-‘45. De herfstmiddag werd al van schemer en de lampen in de kaaskraam van Tromp waren aan. Ik vroeg een stuk kaas aan een van de meisjes die achter de kazen stond. Een plat stuk, benadrukte ik.

Ze pakte de kaas die ik wilde en zette het mes erop. "Zo?", vroeg ze. Het was een grote punt en daar houd ik niet van: teveel korst en bij die korst zit teveel indroging. Dus ik protesteerde: ik had een plat stuk had gevraagd. Plat.
Ze keek me gebogen over het brede mes aan. En ze mompelde bijna vinnig dat ze net op een cursus was geweest en dat ze daar geleerd had dat je kaas nooit plat moest snijden. Ik dacht: nee, dan blijft er uiteindelijk teveel korst over, en dat is geldverspilling voor de winkelier. En ik zei: "nou, dan niet."

Ik liep weg, maar draaide me nog even om en zei: "die cursus heb ik zelf geschreven."

Tromp kon er later best om lachen.

Karel N.L. Grazell
Amsterdams Stadsdeeldichter Zuideramstel

Gepubliceerd: 22 januari 2014

Alle verhalen van Karel N.L. Grazell

Alle rechten voorbehouden

540 keer bekeken

3 reacties

Voeg je reactie toe
Channah van Straaten

Re: Re: van ikkenstein

Hans Dijkema:
theo van genne:Wat mij betreft hoeven deze verhalen van karel griezel niet meer,IK vindt ze uiterst vervelend en irritant derhalve lees IK ze ook niet meer,als dit door blijft gaan stop IK ook met het geheugen.
De verhalen zijn inderdaad geschreven vanuit een erg persoonlijke invalshoek. Daardoor zijn ze niet erg toegankelijk voor een ander. Het valt me ook op dat er niet of nauwelijks reacties op komen.

Theo en Hans, ik sluit mij bij jullie aan. De verhalen van dhr. Grazell hebben een hoog ´kijk mij toch eens fantastisch zijn´ - gehalte, en vertellen niets tot nauwelijks iets over West. Ook met de in 2006 behaalde titel ´Amsterdams Stadsdeeldichter Zuideramstel´ - hij noemde zich eerst zelfs Stadsdichter van Amsterdam, maar dat is terecht gecorrigeerd - lijkt hij indruk te willen maken. Het is niet alleen irritant, maar ook gênant.

Ik heb drie keer op hem gereageerd. De eerste keer was ik de enige niet, en die reacties zijn verwijderd, hoewel ze geen enkel onvertogen woord bevatten. Mijn andere twee reacties zijn van recenter datum en bevatten een vraag naar de herkomst van een melodie, en een aanvulling op een door Grazell geciteerd fragment over Ten Kate. Denk maar niet dat je daar antwoord op krijgt!
Ik probeer ook om zijn berichten niet meer te lezen, maar de nieuwsgierigheid heeft tot nu toe helaas overwonnen. Het levert slechts tenenkrommende ergernis op.

Maar mannen.... laat je hier niet wegjagen, daarvoor is Het Geheugen veel te leuk! Ga gewoon op je handen zitten als je de gevreesde naam ziet, en lees het bericht niet! Ik ga het in ieder geval, gesteund dor jullie bijval, proberen!

Hans Dijkema

Re: van ikkenstein

theo van genne:
Wat mij betreft hoeven deze verhalen van karel griezel niet meer,IK vindt ze uiterst vervelend en irritant derhalve lees IK ze ook niet meer,als dit door blijft gaan stop IK ook met het geheugen.


De verhalen zijn inderdaad geschreven vanuit een erg persoonlijke invalshoek. Daardoor zijn ze niet erg toegankelijk voor een ander. Het valt me ook op dat er niet of nauwelijks reacties op komen.

theo van genne

van ikkenstein

Wat mij betreft hoeven deze verhalen van karel griezel niet meer,IK vindt ze uiterst vervelend en irritant derhalve lees IK ze ook niet meer,als dit door blijft gaan stop IK ook met het geheugen..