Sinterklaas in de jaren 50 (deel 1)

7 Fans
Westerpark

Mijn vroegste herinneringen aan het Sinterklaasfeest dateren van begin jaren 50. Wij woonden toen ook al in West, in de Eerste Hugo de Grootstraat.

Intocht van Sinterklaas wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Intocht van Sinterklaas wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Alle rechten voorbehouden

Aankomst

Vooral de aanloop naar pakjesavond is mij bijgebleven. Die spanning, die blije verwachting van wat komen ging. Het begon als mijn moeder vertelde dat op zaterdag Sinterklaas aan zou komen in de stad, en dat we zouden gaan kijken. Nog 4 nachtjes slapen, nog 3 nachtjes slapen, nog 1 nachtje slapen…. En dan was het eindelijk zo ver. Warme jassen aan, en lopend richting Dam. Daar begon het wachten, in mijn gevoel uren, totdat de eerste praalwagens kwamen, en nog belangrijker: de eerste Pieten, waarvan je pepernoten kreeg. Aan het eind van de stoet verscheen Sinterklaas, majesteitelijk gezeten op zijn witte schimmel, die toen nog niet Amerigo heette.

Schoen zetten

Die avond mochten wij onze schoen zetten, met een winterwortel erin. En een bak water, allemaal voor het paard. Hoewel je wist dat de Sint zou komen was het toch spannend als je ’s morgens opstond en ogenblikkelijk naar de kachel rende, waar de schoentjes stonden opgesteld. Nooit stelde Sinterklaas ons teleur.
Natuurlijk mochten we niet iedere dag onze schoen zetten: Sinterklaas moest immers ook nog naar andere kinderen. Maar blijkbaar wisten onze ouders precies wanneer de route van de Sint langs ons huis voerde.

Sinterklaas op school

Vanaf mijn 4e jaar zat ik op school op de Da Costakade, en ook daar ging het Sinterklaasfeest niet onopgemerkt voorbij. Een paar dagen voor 5 december moesten we om onduidelijke redenen allemaal naar de binnenplaats, wat ’s winters nooit gebruikelijk was. Als je daar dan een tijdje aan het spelen was hoorde je plotseling: “Kijk! Sinterklaas!” En dan wees een van de juffen naar boven. En o wonder: daar stond Sinterklaas op het dak, vergezeld van een Zwarte Piet. Wat er dan als kind door je heen ging … Mijn geloof was dan ook groot, en dat zou vele jaren zo blijven.

Alle rechten voorbehouden

1073 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Moeder en de 5 oudste kinderen (helemaal rechts Channah) wachten ... wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Moeder en de 5 oudste kinderen (helemaal rechts Channah) wachten ... wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Alle rechten voorbehouden
Intocht van Sinterklaas met Pieten op moderne brommers wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Intocht van Sinterklaas met Pieten op moderne brommers wie, wat, wanneer, waar Foto: collectie Channah van Straaten, 1956

Alle rechten voorbehouden

2 reacties

Voeg je reactie toe
Channah van Straaten

Op het dak

Hallo Marie-Anja,

Dat beeld van Sinterklaas op het dak zal mij mijn hele leven bij blijven, ook al wordt ik 120. Zelf heb ik nooit gedacht dat Sinterklaas écht een kind in de zak mee naar Spanje zou nemen, net zou min als Piet met zijn roe lijfstraffen zou toepassen. Maar spannend was het wel, en dat vind ik het nog altijd wel een beetje. ;-)

Groeten van Channah

Marie-Anja Seitz-Warmerdam

Sinterklaas

Hoi Channah

Wat leuk om een verhaaltje van je te lezen. Helemaal leuk dat de Sint echt op het dak stond en ik kan me voorstellen dat je op die manier helemaal dacht dat de Sint alles kon.
Het was altijd zo spannend of je wat in je schoen had en het allerleukste was toch wel dat het gewoon een fijn feest was voor de kinderen en ik weet nog wel dat ik stiekum dacht dat er misschien wel een heel vervelend kind in de zak naar Spanje moest en dat was toch wel heel eng hoor!!!
Wij hadden als kind geen pakjesavond maar wij kozen de avond tevoren allemaal een stoel uit en daar legden we mooie tekeningen op voor de Sint en de volgende ochtend lagen er in elke stoel wat pakjes. Geweldig. Ik weet nog wel dat een van mijn broers dan een opwindtreintje kreeg en het jaar daarna kreeg een andere broer er een. ( Het vorige opwindtreintje was dan allang stuk gegaan) De chocoladeletters waren in ons gezin ruim vertegenwoordigd en dat kwam door onze dubbele namen. (joepie)

Groetekes van Marie-Anja