Sinterklaas in de jaren 50 (deel 2)

7 Fans
Westerpark

Pakjesavond, als alles uitgepakt was mochten we nog een half uurtje spelen met onze cadeautjes en dan moesten we naar bed, waarna de pakjesavond voor mijn ouders begon.

Poes Juliana - ja, vernoemd naar de koningin - in het poppenbedje naast de linnenkast; deze Sinterklaascadeutjes blijven altijd bewaard! OLYMPUS DIGITAL CAMERA Foto: collectie Channah van Straaten

Poes Juliana - ja, vernoemd naar de koningin - in het poppenbedje naast de linnenkast; deze Sinterklaascadeutjes blijven altijd bewaard! OLYMPUS DIGITAL CAMERA Foto: collectie Channah van Straaten

Alle rechten voorbehouden

Pakjesavond

Het hoogtepunt van de Sinterklaastijd was natuurlijk pakjesavond. Op die avond werd er altijd vroeg en snel gegeten. Als de afwas klaar was werd er koffie (door mijn ouders) en thee (door de kinderen) gedronken. Van toen ik nog heel klein was herinner ik mij dat het een gewone avond leek totdat er keihard op de huiskamerdeur, die aan de algemene overloop grensde, gebonkt werd. Mijn ouders schrokken net zo erg als wij, en dan ging die deur ook nog open op een kier, je zag een zwarte hand twee-, driemaal strooigoed naar binnen gooien, en je hoorde iemand daarna heel hard alle trappen naar zolder oprennen. Mijn vader deed dan heel moedig de kamerdeur helemaal open, en daar stonden dan de wasmanden - die mijn moeder al een paar dagen kwijt was en al bijna noodgedwongen nieuwe had gekocht - gevuld met cadeautjes. We riepen dan: “Dank u wel Sinterklaas en Zwarte Piet”, en dan kon het uitpakken beginnen.

De cadeautjes

De eerste pakjes die uitgepakt werden waren kleine dingen zoals kleurboeken, schriften, potloden, puntenslijpers en gummetjes. En natuurlijk kreeg iedereen een chocoladeletter, en vaak ook een suikerbeest. Dat laatste at ik nooit op, dat vond ik zielig, dus die versteenden na verloop van tijd helemaal. Aan het eind van de avond bleek er voor ieder kind nog een groot cadeau in de wasmanden te zitten. Zo kregen mijn broertjes een keer een prachtig pakhuis en een garage, waar een echte lift in zat. En mijn zusje Miep en ik een tafeltje met twee stoeltjes op kinderformaat. En een andere keer een poppenbedje met een linnenkastje, waarin genaaide en gebreide poppenkleertjes. Het tafeltje is er nog steeds: het doet nu dienst als plantentafel. En het linnenkastje en poppenbedje zijn er ook nog. Het bedje heeft wel een andere bestemming gekregen: het is ingepikt door de poezen!
Als alles uitgepakt was mochten we nog een half uurtje spelen met onze cadeautjes en dan moesten we naar bed, waarna de pakjesavond voor mijn ouders begon. Die kregen beduidend minder dan wij …

Een zakkammetje in een etuitje

Waar ik mij nu over verbaas is dat je als kind totaal niet door had wat er allemaal gaande was in die weken voor pakjesavond. Het huis in de Eerste Hugo de Grootstraat waar we met twee volwassen en vijf kinderen woonden was klein, kleiner dan het appartement van nog geen 60 vierkante meter waar ik nu in mijn eentje woon. Ik denk dat mijn vader op de anderhalve dag dat hij vrij was heel veel op zolder heeft zitten timmeren, in de kou. En dat mijn moeder ’s avonds als wij in bed lagen nog tot laat in de avond met de naaimachine in de weer is geweest. Ik verbaas mij er ook over dat ze met weinig geld – want veel geld hadden ze niet – zulke geweldige Sinterklaasfeesten voor ons konden organiseren. Voor zichzelf was er weinig op die avond, eigenlijk bijna niets. Mijn moeder vertelde mij eens dat ze nog maar een paar dubbeltjes over had voor pakjesavond, en dat mijn vader toch ook iets moest krijgen. Dat werd dus een zakkammetje in een etuitje. En mijn vader had ook bijna geen geld meer, en ja, moeder verdiende toch ook een cadeautje. Inderdaad: een zakkammetje in een etuitje…

Alle rechten voorbehouden

1330 keer bekeken

7 reacties

Voeg je reactie toe
bert klop

sinterklaas

hierbij een foto uit onze schoenendoos. ik denk derde helnersstraat eind jaren 50

Afbeelding 126 wie, wat, waar, wanneer

Afbeelding 126 wie, wat, waar, wanneer Door: bert klop

Alle rechten voorbehouden
Channah van Straaten

Sintniklaas

Ha, die Jan!

Ik lees je reactie nu pas! Ik moest vreselijk lachen om 'gekreukelde oma in het toilet'. Leuk, hoe jullie Sinterklaas vieren met de kleinkinderen.

Groeten van Channah

Jan Wiebenga

Sintniklaas

Beste Chanah, zoals jij het beschrijft, doen wij het exact op dezelfde manier voor onze kleinkinderen. Dat is de manier opdat ze het zich jaren later nog kunnen herinneren. Mijn ouders pasten de stoelen-methode toe. 's Morgensvroeg vonden we dan ieder een stoel vol cadeautjes. Dit deden we in eerste instantie ook bij onze kinderen. Maar ik vindt het bonken op de deur en het strooien voor de kinderen veel spannender, en de kinderen ook. Die rennen als gekken naar de zolder om de zak met pakjes te zoeken. Oma ligt dan gekreukeld in het toilet, waar ze snel is ingedoken. Fantastisch.
Groet van Jan.

Channah van Straaten

De kleine dingen

Hoi Marie-Anja,

Die fornuisjes herinner ik mij nog heel goed. Wij mochten ze alleen onder toezicht laten branden, en meestal maakten we dan pannekoekjes, gekookte aardappelblokjes en een paar doperwten. Ik zag laatst zo'n fornuisje te koop op internet, en was bijna gezwicht.
Met poppen speelde ik niet zo veel. Ik had ze wel, vond het wel leuk om ze steeds andere kleertjes aan te trekken, maar verder ging het niet. Die poppen zijn doorgeschoven naar de jongere zussen, en volgens mij zit er nog steeds een grote babypop die eerst van mij was bij Toos.
En wat de kleine cadeautjes betreft: daar kan ik nog steeds heel erg blij mee zijn, ook als ik ze voor mijzelf koop. Ik heb net een nieuwe houten afwasborstel aangeschaft: genieten! ;-)

Groeten van Channah

Marie-Anja Seitz-Warmerdam

cadeautjes

Hoi Channah

Weer een leuk stukje!!! Omdat wij altijd s'morgens de cadeautjes in onze uitgekozen stoel vonden kan ik mij helemaal niet herinneren dat mijn ouders ook maar iets gekregen hebben van de Sint. Wij werden altijd heel erg verwend voor ons gevoel en als ik er op terug kijk hebben mijn ouders altijd gezorgd dat het net als bij jullie veel opgevuld werd met kleine pakjes waar je heel blij mee was. Ik moet eerlijk zeggen dat ik vroeger niet zo zuinig was op mijn speelgoed en ik heb diverse jaren een fornuisje gekregen omdat het vorige fornuisje in de strijd gebleven was. Herinner je je nog zo'n ijzeren fornuisje met van die gaatjes erin waar je een ijzeren dingetje in kon zetten met een soort vuursteenblokje om mee te koken? Ik had ook van die ijzeren pannetjes en daarin maakte ik altijd koekpapje.
Ik heb toen ik een jaar of vijf was een popje van 30cm gekregen en daar heb ik echt jaren mee gespeeld. Mijn moeder had daar ook alle kleertjes voor gemaakt en ik weet nog dat ik een keer uit school kwam en mijn moeder aan dat jurkje zat te breien . Ik vroeg wat het werd en mijn moeder zei dat het een truitje werd voor een baby. Toen ik mijn popje had uitgepakt en daarna de kleertjes zei ik tegen mijn moeder dat mijn popje hetzelfde jurkje had als dat truitje van die ene baby. Een paar jaar later, toen ik door had hoe het zat met de Sint, viel opeens het kwartje.

Groetekes van Marie-Anja

Chanah van Straaten

Voor Joop

Zo is het, Joop! Dat poppenbedje en -kastje zijn tastbare bewijzen van de fantastische jeugd die ik heb gehad, dankzij mijn ouders.

Groeten van Channah

Joop

Zakkammetje

Wat een prachtverhaal!
Je ouders cijferden zich gewoon weg zodat jullie een leuke Sinterklaas konden hebben. En zo ging het in die tijd met vele , vooral grotere , gezinnen. Er viel niet zo veel te te kopen en te verdelen maar met de nodige huisvlijt kwam je ook een heel eind.
En ook een mooi verhaal voor mensen die het nu financieel moeilijk hebben en zich misschien , onterecht, schuldig gaan voelen omdat ze niet helemaal aan de Sinterklaas verwachtingen kunnen voldoen.
En als jij naar die poppenkast en linnenkast kijkt krijg je na zoveel jaren nog steeds een warm gevoel van binnen dat is toch heel mooi.