‘Je had het lef niet om over het gras te lopen’

Verteller: De heer Schutten
Auteur: Jan en Joke Hilverda bij Vrijwilligers bijeenkomst Jan van Zijp
7 Fans
Geuzenveld

De heer Schutten weet het nog goed. ‘De grasvelden werden door de ouderen bewaakt, had men het lef om erover te lopen of wat daar te gooien of niet neer te zetten dan werd je weg geroepen of weggejaagd.

Grasveld Eendrachtsparkbuurt Foto: september 2006, Polanen Adviesbureau

Grasveld Eendrachtsparkbuurt Foto: september 2006, Polanen Adviesbureau

Alle rechten voorbehouden

De sociale controle was heel erg goed en men had de tijd voor elkaar’. Nadat zijn ouders in 1957 van buiten de stad in de Wigbolt Ripperdastraat kwamen wonen had hij een leuke kindertijd, kinderen hadden geen aparte speelplaatsen zoals nu, maar de kinderen voetbalden toen elke dag gewoon op straat.
Tot 1970 — de woning werd toen te klein — heeft hij er met zijn ouders gewoond en hij heeft zelf nog steeds goed contact met de mensen uit de buurt en dat zal, zegt hij, niet veranderen.
Wat hem opvalt is dat mensen in de buurt elkaar niet meer groeten, de buurt is smeriger geworden en hij ziet de verpaupering. ‘Iedereen zou moeten samenwerken om de buurt schoner en leefbaarder temaken’. Een voorbeeld vindt hij de prullenbakken. Als er meer komen, dan dwing je de mensen als het ware om hun troep daarin te gooien in plaats van op straat. Hij hoopt dat de ouderwetse gezelligheid terugkomt en dat mensen elkaar weer gaan aanspreken.

Gepubliceerd: 15 december 2006

Link naar meer verhalen uit de Eendrachtsparkbuurt.

Alle rechten voorbehouden

1218 keer bekeken

Bekijk meer afbeeldingen

Afvalbak Afvalbak Albardagracht, september 2006<br />Collectie: Polanen Adviesbureau

Afvalbak Afvalbak Albardagracht, september 2006
Collectie: Polanen Adviesbureau

Alle rechten voorbehouden

2 reacties

Voeg je reactie toe
Bezoeker

grasvelden

Ik weet het ook nog heel goed van de grasvelden. De grasvelden waren omzoomd door lage groene hekjes (heel laag). Zo'n twee meter vanaf dat hek stond in het gras een bordje met 'verboden op het gras te lopen' of wellicht 'verboden toegang' art. puppelepup van het burgerlijk wetboek. Wij durfden dan ook niet zo goed op het gras te spelen. Heel soms waagden we ons er wel op, maar dan werd er vanaf de balcons geschreeuwd dat we eraf moesten. Zo niet, dan werd de politie ingeschakeld die wij kip in blik noemden. Ik herinner me een strenge winter waarbij een van de benedenburen van de Wigbolt Ripperdastraat de kraan heeft laten lopen op het veld achter de flat. 's Avonds was het dolle pret en konden we in de vooravond nog schaatsen (op het gras) en later kwamen de ouders. Helaas gaven die niet het goede voorbeeld, maar een lol dat iedereen had. Er waren overigens wel tussen de flats,ingekapseld door die grasvelden, 3 speeltuinen (ze waren onderling verschillend). Achter onze flat was er een grote en een kleine klimkooi, een zandbak, dan nog drie soort hekken van verschillende hoogte, en een soort turnding. Ik weet niet hoe die dingen heten. Langs de speeltuin waren planten gezet. Soms gingen we lieveheersbeestjes verzamelen en deden die dan in het potje. Elk voorjaar werd het zand in de zandbak gebracht en in het najaar eruit gehaald. O ja, ik kon met losse handen over de klimkooi lopen. Best eng bedenk ik me achteraf.

Willem van't Wout

grasvelden

In mijn tijd 1957-1970 mocht en kon je niet op het gras spelen. Maar dat hoefde ook niet. We konden op straat voetballen.